|
| โรคพยาธิแส้ม้า
เป็นโรคหนอนพยาธิที่มีสาเหตุจาก Trichuris trichiura ตัวพยาธิมีลักษณะคล้ายแส้จึงเรียกว่า human whip worm
วงจรชีวิตของพยาธิ
พยาธิตัวแก่อาศัยอยู่ในลำไส้ใหญ่โดยเฉพาะส่วนซีคั่ม
พยาธิตัวเมียจะออกไข่วันละ 3000-7000 ฟอง ไข่จะออกมากับอุจาระ ลงสู่พื้นดิน
เมื่ออุณหภูมิและความชื้นพอเหมาะ ไข่จะเจริญเติบโตเป็นระยะ 2 เซลล์ และจะกลายเป็นตัวอ่อน( advanced
cleavage stage) และจะกลายเป็นตัวอ่อนในระยะติดต่อ ๙งใช้เวลาทั้งหมด
15-30 วัน หลังจากที่คนรับประทานไข่เข้าไป
ไข่จะแตกเป็นตัวอ่อนที่ลำไส้เล็ก และตัวอ่อนจะเจริญเติบโต และจะกลายเป็นตัวอ่อนที่ลำไส้ใหญ่ โดยใช้ส่วนหัวและลำตัวฝังที่ผนังลำไส้ใหญ่ ตัวแก่จะมีความยาวประมาณ 4 เซ็นติเมตร
ตัวเมียจะเริ่มวางไข่หลังจากรับประทาน 60-70 วัน ตัวพยาธิจะมีอายุประมาณ 1 ปี
เขตปรากฏโรค
พบได้ทั่วโลก ในประเทศไทยมีมากทางภาคใต้
ส่วนภาคอื่นๆมีบ้างแต่ไม่มาก และจะพบมากในเด็ก
อาการของโรค
ถ้ามีพยาธิน้อยอาจจะไม่เกิดอาการ
แต่ถ้ามีพยาธิมากอาจจะเกิดอาการปวดท้อง คลื่นไส้ อาเจียน ท้องเดิน
หรืออุจาระเป็นมูกเลือด ซีดอ่อนเพลีย
ทั้งนี้เพราะพยาธิจะทำให้เกิดการอักเสบของลำไส้ และเกิดติดเชื้อแบคทีเรีย
การวินิจฉัย
ตรวจอุจาระไข่และตัวแก่ในอุจาระ
ไข่จะมี plug ที่ขั้วทางปลายทั้งสองข้างมีเปลือกสีน้ำตาล
 |
 |
 |
การรักษา
-
ใช้ยา Thiabendazole ขนาด 25 มก/กกหลังอาหาร เช้าเย็นเป็นเวลา
3 วัน
-
Mebendazole ขนาด 100 มกเช้าเย็นเป็นเวลา 3 วัน
การป้องกัน
-
ควรถ่ายอุจาระลงส้วม
-
ไม่ควรรับประทานผักสดที่ล้างไม่สะอาด
-
ล้างมือก่อนรับประทานอาหาร
เรียบเรียง 17/12/2545
|
|
|
|