ความดันโลหิตสูง

ค่าความดันโลหิตมีสองค่า คือความดันโลหิตตัวบนเรียก Systolic ความดันโลหิตตัวล่างเรียก Diastolic เมื่อสมัยก่อนจะเน้นเรื่องความดันตัวล่างคือ diastole ว่าหากสูงจะทำให้เกิดโรคหัวใจและหลอดเลือด แต่ปัจจุบันทั้งความดันตัวบน( systole ) และความดันตัวล่าง(diastole) สูงจะทำให้เกิดทั้งโรคหัวใจ และหลอดเลือด พบว่าหากเป็นความดันโลหิตสูงโรคเดียว จะพบว่าเกิดโรคหลอดเลือดสมองมาก ภาวะนี้พบได้ในประเทศแทบเอเซีย แต่หากมีโรคอื่น เช่น ไขมัน เบาหวาน หรือสูบบุหรี่จะพบโรคหัวใจมากกว่าโรคหลอดเลือดสมอง ซึ่งเป็นภาวะที่พบในประเทศยุโรปและอเมริกา

ความดันโลหิตตัวบน ความดันโลหิตตัวล่างหรือ ช่วงระหว่างความดันโลหิตตัวบนและตัวล่าง อันไหนมีความสำคัญ

• ในการศึกษาที่ผ่านมาพบว่า ความดันโลหิตตัวบน systolic และความดันโลหิตตัวล่าง diastolic หากค่าใดค่าหนึ่งสูงจะมีผลทำให้เกิดโรคหัวใจ โรคสมองเพิ่มขึ้น ดังนั้นในการรักษาจะต้องรักษาให้ทั้งสองค่าอยู่ในเกณฑ์ใกล้เคียงปกติให้มากที่สุด
• สำหรับความแตกต่างระหว่างความดันโลหิตตัวบนและตัวล่าง(ความดันโลหิตตัวบนลบตัวล่าง)นั้นไม่ควรเกิน50-55 หากค่านี้เกินในคนอายุมากว่า55ปีจะถือว่าเป็นความเสี่ยงของการเกิดโรคหัวใจและหลอดเลือด เพราะถือว่าน่าจะมีโรคหลอดเลือดแข็งหรือตีบแล้ว อ่านที่นี่

คำจำกัดความของความดันโลหิตสูง

เมื่อท่านวัดความดันโลหิตแล้ว ดูว่าความดันโลหิตท่านอยู่ในช่วงไหน โดยดูทั้งความดันตัวบนและตัวล่าง หากว่าค่าใดสูงให้เอาค่านั้น เช่าหากวัดได้ค่าความดันโลหิต150/120 mmHg จะจัดว่าท่านอยู่ในความดันโลหิตระดับ 3 แม้ว่าความดันตัวบนของท่านจะอยู่ในระดับ 1

หลังจากที่ทราบค่าความดันโลหิตแล้ว ท่านต้องมาพิจารณาว่าท่านมีความเสียงต่อโรคหัวใจและหลอดเลือดอยู่ในขั้นไหน คลิกที่นี่

ความดันโลหิตสูง คำถามที่พบบ่อย